Pensioen | Afgeschreven

Pensioen

31 mei 2015

Ik ben een oude taart geworden. Vooruit, twee weken geleden werd ik 25 jaar en dat is misschien niet de leeftijd waarop veel mensen zullen zeggen dat ze officieel oud zijn. Maar kom op hee, het is nu wel echt richting dertig. Heftige shizz.

Vanmorgen had ik het er nog met L. over. We zaten Beethoven te kijken, jeweetwel, die film met die Sint Bernhard. Ik janken natuurlijk. Want A) puppy, B) zielige puppy, C) zielige puppy in asiel, D) man die boos tegen hond schreeuwt, E) hond die vals wordt beschuldigd terwijl het juist zo’n ontzettend grote lieve knuffelhond is. Ik kon het echt niet aan. Zelfde als bij de laatste docu van Louis Theroux over het straathondenprobleem in LA. WIE is nou het echte probleem, denk ik dan. De honden of de mensen die er niet mee om kunnen gaan? Ik heb huilend weggezapt. Het leed van de wereld, jáánken. Emo komt met de jaren, blijkt.

In ons huis woont inmiddels ook een pensioengerechtigde. Het is onze Floortje. Maar liefst tien jaar geworden. TIEN JAAR. Op haar verzoek hebben we het rustig gehouden die dag. Beetje tukken, beetje eten, beetje tukken, beetje hangen, beetje tukken, advocaat met slagroom, u kent het wel. De brochures over aanleunwoninkjes zijn inmiddels onderweg.

Deze fantastische foto is natuurlijk gemaakt door Aline. <3

Deze fantastische foto is natuurlijk gemaakt door Aline. <3

 

Tien jaar. In mensenjaren loopt ze nu tegen de zestig. Ik ben zo ontzettend blij dat ze bij ons woont, zoals ik al wel vaker heb laten merken. En het is fijn om er achter te komen dat ze ons ook heus heel lief vind. Dat ze elke avond naast mijn hoofd ligt te slapen, eindeloos door L. geaaid kan worden, hoe ze tevreden door het huis wandelt. De tranen, ze stromen opnieuw over mijn wangen. (Dat gebeurt soms, als je een jaartje ouder wordt.) Wat ben ik trots man.

Hoewel het in de blogwereld een zeer geliefd onderwerp is geworden, ga ik het nu ook gebruiken. Het is een soort dankbaarheid. Met een hele hoop gebeurtenissen de afgelopen tijd, probeer ik hier toch ook over na te denken. Sommige dingen zijn niet vanzelfsprekend. (De leeftijd van 25 jaar bereiken bijvoorbeeld.)

Overigens wil ik niet zeggen dat ouder worden inhoudt dat je de hele dag moet zitten tukken of advocaat met slagroom weg moet slurpen, dat is slechts Floortje’s zelfgekozen invulling. Mijn vader, inmiddels zestig jaar, heeft een hippere telefoon dan ik en heeft zelfs WhatsApp geïnstalleerd. Blauwe vinkjes, alles. Zit op Facebook. Wil alles van de wereld zien samen met mijn moeder. Wat ben ik trots man.

app

 

Wat de hele clou van dit onsamenhangende verhaal is kan ik je overigens niet vertellen. L. wist het ook niet. Zal vast door de leeftijd komen. Misschien moet ik toch een beetje oppassen met die tukjes na mijn middag-advocaatje.

 





Laat een reactie achter

Hannelore

Jaaaaaa een blogje! :D

» Reply

Aline

Drie hoeraatjes voor Floortje én voor ouderwetse leuke Femke-stukjes <3

» Reply

yvonne

1. Je bent pas een kwart eeuw oud
2.je bent nog geen oude taart en volgens mij ga je die ook niet maken, alleen maar verse /nieuwe/ lekkere/ leuke.
3. Onsamenhangend is het zeker,
Maarrrr, superleuk om te lezen weer!!

» Reply

Linda

Fijn fijn fijn dat er weer een blogje is <3

» Reply

Daan

Mooi man. Leuk stukje!

» Reply

Marieke

Driewerf hoera! :)
Ook voor Floortje, de schat.

» Reply

Esther

Ik herinner me 25 nog (jaja… 33 geworden vorige week, man hou op) en was écht een TOP leeftijd. Wácht maar, tot alles gaat hangen. Just saying….

» Reply

Ilse

Hihi, cute stukje tekst! Ik mis ze. =( En mooie foto weer!

» Reply

Mylene

“Ik kan het echt!” Hahaha, wat lief. Net als de poes en dit verhaaltje. Lief.

» Reply

Paul

Van harte gefeliciteerd met nou ja, oud zijn. Het was wel al te raden hoor dat je oud bent, want je tikt volgens de layout deze stukjes nog uit met een ouderwetse typemachine.

» Reply








Webdesign + development by bodinelouise